De Muzikant

Joeri Wens (1974) volgde een opleiding aan Jazz-studio Antwerpen waarna hij nog enkele jaren les volgde bij percussionist en pianist Chris Joris, één van de boegbeelden uit de Belgische Jazzscene.
In 1999 raakte hij gefascineerd door de poëtische, muzikale benadering van grootmeester Madjid Khaladj op Tombak, het basisinstrument binnen de Iraanse percussie.
Met warme aanmoediging van Madjid begon Joeri steeds meer te componeren binnen vreemde en minder vreemde patronen. Hij heeft ondertussen een indrukwekkende techniek en grote begeestering ontwikkeld met veel goesting in improvisatie.

In een verder verleden werkte hij als opvoeder aan het Iona-Instituut te Kessel, een antroposofische instelling voor kinderen en volwassenen. Hij woonde boven de bakkerij waar de pleegouders van Sam Putseys al eens een brood kochten: het begin van “SAMSHUWI”.
In 2007 werd Joeri met “Muziekgenootschap Safar” als Belgische vertegenwoordiging in Bari, Italië uitgenodigd op “Biennale Internationale des Jeunes Createurs.
Ondertusen speelt Joeri bij Samshuwi; Dame Jeanne en werkt als freelance-muzikant voor onder meer Theater De Spiegel, De Veerman.

Perzische instrumenten
De Tombak is het instrument bij uitstek in de klassiek Iraanse percussie, die zich vaak laat inspireren door Perzische poëzie. De Tombak is een houten vaastrommel, meestal bespannen met een geitenhuid.
Hoewel het een oud instrument is (de naam duikt reeds op in Perzische poëzie uit de 7e eeuw), was het pas in 1950 dat Ustad Hossein Téhrâni de Tombak als solo-instrument ontwikkelde.

De Daf is een raamwerkdrum (framedrum) die gebruikt wordt bij de ceremonieën van Dewisjen, meesters binnen het soefisme, een mystiek-religieuze richting in de Islam in Perzië. Metalen ringetjes aan de binnenkant geven het instrument zijn opzwepende dynamiek.

Joeri Wens is een veelgevraagd docent, veelzijdig musicus en ritmisch componist.

 


InterviewAdelbrievenSamenwerkingen